Telgraf, yazılı bilgilerin belirli işaretlere dönüştürülerek uzak mesafelere iletilmesini sağlayan haberleşme yöntemidir. Sözcük, tarihsel olarak optik işaret sistemleri için de kullanılmıştır. Elektrikli telgraf ise bilgiyi iletkenler üzerindeki elektrik sinyalleriyle aktaran sistemleri ifade eder. [1]
ÇALIŞMA İLKESİ
Elektrikli telgrafta mesaj, önceden kararlaştırılmış bir kodla temsil edilir. Morse sisteminde kısa ve uzun sinyaller harflerin ve başka işaretlerin karşılığıdır. Alıcı tarafta sinyaller kaydedilebilir veya seslerinden okunabilir. Böylece mesajın fiziksel bir mektupla taşınması gerekmeden bilgi aktarılır. [1][2]
- Verici, kodlanmış sinyalleri oluşturur.
- Haberleşme hattı, sinyallerin uzak noktaya ulaşmasını sağlar.
- Alıcı ve operatör, işaretleri yeniden anlamlı mesaja dönüştürür. [1]
TARİHSEL GELİŞİM
Samuel Morse ve çalışma arkadaşları, elektrikli telgrafın geliştirilmesinde rol oynadı. Alfred Vail ve Leonard Gale gibi isimlerin teknik katkıları bu sürecin parçalarıydı. 24 Mayıs 1844'te Washington ile Baltimore arasında gerçekleştirilen gösterim, sistemin kullanımını kamuoyuna tanıtan önemli bir olaydı. Bu tarih, bütün telgraf türlerinin ilk kez ortaya çıktığı tarih olarak görülmemelidir. [1][2]
HABERLEŞMEDEKİ YERİ
Telgraf, uzak noktalar arasındaki bilgi aktarımını hızlandırdı. İlk sistemlerde kâğıda kaydedilen işaretlerin operatörce okunması yaygındı; daha sonra sesli işaretlerin doğrudan çözümlenmesi de kullanıldı. [1]