Tarım terası, eğimli arazide yüzey akışını denetlemek, erozyonu azaltmak veya ekime elverişli yüzeyler oluşturmak için yamaç boyunca kurulan set, kanal ya da basamak düzenlemesidir. ABD Tarım Bakanlığının Doğal Kaynakları Koruma Servisine göre tarım terasları, yamaç boyunca uzanan toprak sırtları ve kanallardan oluşabilir; akışı keserek suyun birikmesini ve aşındırıcı güce ulaşmasını önlemeye yardımcı olur. [1]
Yapısı ve türleri
Terasların biçimi, arazinin eğimi, toprak koşulları ve suyun güvenli biçimde uzaklaştırılması gereğine göre değişir. Bazı sistemlerde setler yüzey akışını yakalayıp toprağa sızmasına zaman kazandırır; fazla su ise güvenli bir çıkışa yönlendirilir. Başka uygulamalarda yamaç, ekim yapılabilen daha kısa ve görece düz basamaklara ayrılır. Birleşmiş Milletler Gıda ve Tarım Örgütünün toprak yönetimi kaynakları, teras türü seçilirken eğim ve toprağın su geçirgenliği gibi yerel koşulların dikkate alınmasını vurgular. [2]
Toprak ve su koruma işlevi
Uzun bir yamacı daha kısa bölümlere ayırmak, yağış suyunun hızla aşağı akmasını ve toprağı sürüklemesini azaltabilir. Teraslar suyu tutma, toprağa sızdırma veya fazla suyu denetimli biçimde boşaltma amaçlarından biri ya da birkaçını yerine getirebilir. Hangi işlevin öne çıktığı terasın tasarımına ve iklim koşullarına bağlıdır; her teras sistemi aynı miktarda suyu tutmaz veya aynı şekilde drene etmez. [1][2]
Teraslama tek başına her arazide uygun bir çözüm değildir. FAO, teras seçimini arazi ve toprak özellikleriyle ilişkilendirir; yapım ve bakımın önemini de ortaya koyar. Terasların kontur tarımı, bitkili su yolları veya başka toprak koruma yöntemleriyle birlikte kullanılması gerekebilir. Yetersiz tasarım ya da bakım, suyun yanlış yere yönelmesine neden olabileceğinden terasın biçimi yerel koşullara göre belirlenmelidir. [1][2]