Timur (1336–1405), Timurlu Devleti'nin kurucusu ve 1370–1405 yılları arasındaki hükümdarıdır. Mâverâünnehir'de yükseldi; Semerkant'ı yönetiminin merkezi yaptı. Askerî seferleri Orta Asya'dan İran, Hindistan ve Anadolu'ya uzandı.[1]
İKTİDARININ OLUŞUMU
Barlas topluluğundan gelen Timur, Çağatay dünyasındaki siyasi parçalanma sırasında ittifaklar ve askerî mücadelelerle güç kazandı. Altın Orda, İran ve çevre bölgelerde yürüttüğü seferler, geniş bir coğrafyanın güç ilişkilerini değiştirdi. 1402 Ankara Savaşı'nda Osmanlı hükümdarı Yıldırım Bayezid'i yenilgiye uğrattı.[1]
ETKİLERİ VE MİRASI
Timur'un seferleri ağır yıkımlar, yağmalar ve nüfus kayıpları doğurdu. Buna karşılık başkenti Semerkant'ta mimari ve zanaat üretimini destekledi; fethedilen yerlerden ustaları buraya taşıdı. Bu iki boyut birlikte değerlendirilmelidir. Ölümünden sonra hanedanı farklı bölgelerde varlığını sürdürdü. Timurlu kültürünün sonraki gelişimi, yalnızca Timur'un kişisel dönemine indirgenemez.[1]