Transpirasyon, bitkinin aldığı suyun bitki dokularından geçerek başlıca yapraklardan su buharı biçiminde atmosfere verilmesidir. Türkçede bitkisel terleme olarak da anılır. Su döngüsünün karayla atmosfer arasındaki bağlantılarından biridir. Suyun yalnız toprak yüzeyinden buharlaşmasıyla aynı süreç değildir; bitkinin suyu alması ve taşıması da bu akışa dahildir.[1]
SUYUN İZLEDİĞİ YOL
Süreç, köklerin topraktaki sıvı suyu almasıyla başlar. Su bitkinin dokuları boyunca ilerler ve yapraklardaki stomalar aracılığıyla havaya verilir. Su buharı gözle görünmese de bu hareket devam edebilir. Toprak ve su yüzeylerindeki buharlaşma ile bitkilerin transpirasyonunun birlikte değerlendirilmesine evapotranspirasyon adı verilir; iki sürecin toplamı özellikle su bütçelerinde kullanılır.[1]
ÇEVRE KOŞULLARININ ETKİSİ
Transpirasyon hızı bitki türü, toprağın su durumu, hava nemi, sıcaklık, güneş ışığı ve hava hareketlerinden etkilenir. Çevredeki havanın bağıl nemi yükseldiğinde suyun havaya geçişi genellikle azalır. Köklerin erişebildiği suyun azlığı da süreci sınırlar. Bu nedenle tek bir bitki için her koşulda geçerli sabit bir günlük su kaybı değeri verilemez.[1]