USB, bilgisayarlarla çevre birimleri arasında ortak bir seri bağlantı sağlayan arayüz ailesidir. Adı, İngilizce Universal Serial Bus ifadesinin kısaltmasıdır. Klavye, fare, yazıcı, kamera ve depolama aygıtları gibi farklı cihazlarda kullanılır. USB standartları, bağlantının donanım ve yazılım yönlerini kapsar; teknik şartnameler USB Implementers Forum tarafından sürdürülür.[1]
ANA MAKİNE VE AYGIT
USB iletişimi, ana makine ile ona bağlı aygıtların rolleri üzerine kuruludur. Ana makine iletişim isteklerini yönetir ve aygıtlar bu isteklere yanıt verir. Donanım, aygıtların takılıp çıkarılmasını algılar ve veri akışını denetler. Yazılım ise aygıtları tanıma, yapılandırma ve uygun sürücüler aracılığıyla erişilebilir hâle getirme görevlerini yürütür.[2]
BAĞLANTI BİÇİMİ VE HIZ
USB-C, diğer adıyla USB Type-C, bir bağlantı elemanı biçimidir; tek başına veri aktarım hızını belirtmez. Aynı biçimdeki bağlantılar USB 2.0, USB 3.2 veya USB4 gibi farklı özellikleri destekleyebilir. Ana makinenin, aygıtın ve kablonun yetenekleri birlikte önem taşır. Örneğin USB 2.0 ile sınırlı bir kablo, daha hızlı veri aktarımı özelliklerini sağlayamaz.[3]
GÜÇ AKTARIMI
USB üzerinden bağlı aygıtlara elektrik gücü de sağlanabilir. USB Power Delivery ise güç aktarımına ilişkin ayrı bir protokol ve donanım düzenidir. Bir üründe USB-C bağlantısının bulunması, bu özelliğin mutlaka desteklendiği anlamına gelmez. Bu nedenle bağlantı biçimi, veri aktarım yeteneği ve desteklenen güç özellikleri bir ürünün ayrı teknik nitelikleri olarak belirtilir.[2][3]