Ultrason, insan işitme sınırının üzerindeki frekanslara sahip ses dalgalarıdır. Tıpta kullanılan dönüştürücüler genellikle megahertz aralığında dalga üretir ve dokulardan dönen yankıları elektrik sinyaline çevirir. Cihaz, yankının dönüş süresi ile ses hızını kullanarak doku sınırlarının konumunu hesaplar ve kesitsel görüntü oluşturur.[1]
TANI VE TEDAVİ
Tanısal ultrason organları, fetüsü, kalbi ve damarları iyonlaştırıcı radyasyon kullanmadan görüntüleyebilir. Doppler yöntemleri, hareketli kan hücrelerinden dönen dalgaların frekans değişimini ölçerek akım yönü ve hızına ilişkin bilgi verir. Elastografi dokuların göreli sertliğini haritalayabilir.[1] Tedavi amaçlı ultrason ise daha yüksek enerjiyle dokuyu ısıtma, pıhtıları parçalama veya hedeflenen dokuyu tahrip etme amacı taşıyabilir. Yöntem genel olarak güvenli kabul edilse de biyolojik etki oluşturabildiğinden gereksiz maruziyetten kaçınılır ve klinik gereksinime göre uygulanır.