Uzay, gökcisimleri arasındaki ve Dünya atmosferinin ötesine uzanan geniş fiziksel çevredir. Evren ise uzayı da içeren, madde ve enerjinin bütününü kapsayan kavramdır. Dünya uzayın dışında değildir; uzayda bulunan bir gezegendir. NASA, uzayın başlangıcı için yaklaşık 100 kilometre yüksekliği sık kullanılan bir ölçüt olarak verir; ancak atmosfer ile uzay arasında kesin bir sınır çizgisi yoktur. [1][2]
Fiziksel özellikler ve sınırlar
Uzay çoğu zaman vakum olarak tanımlanır, fakat tümüyle boş bir hacim değildir. Gökcisimlerinin çevresinde seyrek madde ve ışınım bulunabilir. Dünya yüzeyine kıyasla parçacık yoğunluğu çok düşük olduğundan, sesin iletilmesi için gereken ortam çoğu uzay bölgesinde yoktur; ses dalgaları boşlukta yayılamaz. Yaklaşık 100 kilometrelik sınır, atmosferin bir anda sona erdiği fiziksel bir yüzey değil, uzaya ilişkin kullanılan pratik bir yaklaşımdır. [2][3]
Kozmik yapı ve araştırma
Uzayda gezegenler, yıldızlar, uydular, asteroitler, bulutsular ve galaksiler gibi yapılar bulunur. Astronomi ve astrofizik bu cisimleri ve aralarındaki süreçleri gözlemleyip inceler. Teleskoplar uzak cisimlerden gelen ışığı araştırırken uydular ve uzay araçları Dünya çevresini ve Güneş Sistemi’ni incelemeye yardımcı olur. [1]
Evrenin yaşı yaklaşık 13,8 milyar yıl olarak hesaplanır; bu tahmin yıldızların yaşları ve evrenin genişleme hızı gibi ölçümlere dayanır. Evrenin gözlenebilen bölümü, ışığı bize ulaşabilen alanla sınırlıdır; tüm evrenin büyüklüğü ise bilinmemektedir. Uzay araştırmaları, bu kozmik yapıların oluşum ve gelişimini anlamaya yönelik gözlem ve ölçümleri kapsar. [1][3]