Vadi, çevresindeki yamaçlar arasında uzanan, tabanı bu yamaçlardan daha alçakta bulunan uzunlamasına yer şeklidir. Akarsuların ve buzulların aşındırma etkinliği farklı vadi biçimleri oluşturabilir. Vadinin tabanı, yan yamaçları ve enine kesiti birlikte değerlendirilir; aynı genel ad altında dar, derin veya geniş tabanlı örnekler bulunur.[1][2]
AKARSU SÜREÇLERİ
Akarsular, yatağı ve çevresini aşındırır, kopardığı malzemeyi taşır ve koşullar uygun olduğunda biriktirir. Akarsu aşındırmasıyla ilişkili vadilerde V biçimli kesitler görülebilir. Kanalın yanındaki taşkın düzlüğü ise suyun taşkınlar sırasında yayıldığı daha düz alandır. Aşındırma ile birikim birlikte çalıştığı için vadi yalnız suyun aktığı dar yataktan oluşmaz.[1][2]
BUZUL VADİLERİ
Vadi buzulları, daha önce akarsuların açtığı çukurlukları izleyebilir. İlerleyen buz, tabanı genişletirken yan yamaçları da aşındırır. Buzul çekildiğinde dik kenarlı, daha düz ve geniş tabanlı U biçimli bir vadi kalabilir. Bu kesit, buzun vadinin geniş bir bölümü boyunca sürdürdüğü aşındırmanın sonucunu yansıtır.[2]
ASILI VADİLER VE FİYORTLAR
Daha küçük bir buzulun açtığı yan vadinin tabanı, birleştiği ana buzul vadisinden yukarıda kalabilir. Buz çekildikten sonra ortaya çıkan bu asılı vadinin ağzında şelale gelişebilir. Fiyort ise tabanı deniz seviyesinin altına kadar uzanan buzul vadisinin deniz suyuyla dolmuş biçimidir; dik kıyı yamaçlarıyla belirginleşir.[2]