Viewpoints, tiyatro ve dansta hareket, zaman ve mekânın bileşenlerini ayrı ayrı fark etmeyi ve doğaçlama içinde ilişkilendirmeyi sağlayan performans yaklaşımıdır. Oyuncular tek bir psikolojik yoruma bağlanmak yerine tempo, süre, biçim, jest, mekânsal ilişki ve çevresel mimari gibi öğelere dikkat ederek sahne eylemi üretir.
KÖKENİ
Koreograf Mary Overlie, Six Viewpoints yaklaşımını 1970'lerde geliştirdi. Six Viewpoints Institute, yöntemi yönetmenlik, koreografi, dans, oyunculuk, doğaçlama ve performans çözümlemesine yönelik hem felsefi hem eğitsel bir sistem olarak tanımlar.[1] Anne Bogart, Overlie ile New York Üniversitesi'nde çalıştıktan sonra yaklaşımı SITI Company üyelerine aktardı ve topluluk zamanla kendi öğretim biçimini geliştirdi.[2]
UYGULAMA
Çalışmalar genellikle toplu yürüyüş, çevresel farkındalık, tekrar ve eşzamanlı tepki alıştırmalarıyla ilerler. Amaç önceden sabitlenmiş hareketleri kopyalamaktan çok, oyuncunun sahnedeki diğer bedenlere ve mekâna anlık yanıt verme becerisini güçlendirmektir. SITI Company, yöntemin kaynağını açıkça Overlie'ye bağlar; Viewpoints tek bir oyun türü değil, prova, eğitim ve kompozisyon için kullanılan ortak bir söz dağarcığıdır.[2]