Werner Heisenberg (1901–1976), kuantum mekaniğinin kuruluşunda rol oynamış Alman fizikçidir. Münih’te Arnold Sommerfeld ile öğrenim gördü; Göttingen’de Max Born ve Kopenhag’da Niels Bohr ile çalıştı. 1923 tarihli doktora araştırması akışkanlardaki türbülans üzerineydi.[1]
MATRİS MEKANİĞİ
Heisenberg, 1925’te atomik süreçleri gözlenebilir büyüklükler arasındaki ilişkilerle ele alan bir yaklaşım geliştirdi. Born ve Pascual Jordan, kullanılan cebirsel yapının matrislerle bağlantısını belirledi. Üç araştırmacının ortak çalışmaları matris mekaniğini geliştirdi. Bu yaklaşım, atom ve moleküllerin tayflarını açıklamak için yeni bir matematiksel çerçeve sundu. Heisenberg, kuantum mekaniğine katkıları nedeniyle 1932 Nobel Fizik Ödülü’ne layık görüldü.[1]
BELİRSİZLİK İLKESİ
1927’de ortaya koyduğu belirsizlik ilkesi, konum ve momentum gibi büyüklüklerin birlikte belirlenmesindeki kuantum sınırlamalarını ifade eder. Bu sonuç atomik ölçekte klasik mekanik tasvirinin sınırlarını görünür kıldı. Heisenberg’in çalışmaları, mikroskobik sistemleri açıklamak için alışılmış hareket tasarımlarının ve hesaplama yöntemlerinin yeniden değerlendirilmesinde önemli yer tuttu.[1]