Wien yasası, ideal bir kara cismin yaydığı ışımanın tayfında en yüksek şiddetin görüldüğü dalga boyu ile sıcaklığı arasındaki ters orantıyı açıklar. Sıcaklık arttıkça tayfın tepe noktası daha kısa dalga boylarına kayar. Bu ilişki, yıldızların ve başka sıcak cisimlerin renklerinden yaklaşık yüzey sıcaklığı çıkarılmasında kullanılır.[1]
FİZİKSEL ANLAM VE KULLANIM
Yasa genellikle tepe dalga boyu ile mutlak sıcaklığın çarpımının sabit olduğu biçimde yazılır. Bir cismin tayfı tek bir dalga boyundan oluşmaz; tepe noktası, geniş kara cisim eğrisinin en yoğun bölümünü gösterir.[1] Güneş gibi sıcak yıldızların görünür bölgeye yakın, daha soğuk cisimlerin ise kızılötesine doğru tepe vermesi bu nedenle beklenir. Gökbilimciler ölçülen tayfı ideal kara cisim modeliyle karşılaştırırken soğurma çizgileri, toz ve alet duyarlılığı gibi etkileri ayrıca hesaba katar. Wien yasası sıcaklığı verir; toplam yayılan enerji için Stefan-Boltzmann ilişkisi gerekir.[2]