William Faulkner (1897–1962), Amerikan romanında deneysel anlatım biçimleriyle tanınan yazardır. Mississippi'de yetişti. Modern Amerikan romanına katkıları nedeniyle 1949 Nobel Edebiyat Ödülü'ne layık görüldü; ödülünü 1950'de aldı. Yazarlığa şiirle başlayıp roman ve öyküye yöneldi.[1]
KURMACA DÜNYASI
Faulkner'ın oluşturduğu Yoknapatawpha bölgesi, yetiştiği çevreyi andıran kurmaca bir coğrafyadır. Tanıdığı yerlerden hareket etmesi, toplumsal ilişkileri ve tarihsel gerilimleri farklı karakterler üzerinden işlemesine olanak verdi. Çocukluğunda kendisini yetiştiren kadınların ve ailesinin çevresindeki kişilerin deneyimleri, sanat anlayışının gelişiminde etkiliydi.[1]
ANLATIM TEKNİĞİ
Ses ve Öfke romanında bilinç akışı yöntemini kullanarak karakterlerin iç düşünce hareketlerini yansıttı. Bir olayın farklı kişilerin bakışından aktarılması, eserlerinde sık görülen bir özelliktir. Konuşma dilini uzun, imgelerle dolu cümlelerle birleştirdi. Bu anlatım düzeni, olayları yalnız dışarıdan sıralamak yerine kişilerin algılarını ve iç yaşantılarını da romanın yapısına katar.[1]