William McKinley (1843–1901), Amerika Birleşik Devletleri'nin 1897–1901 arasında görev yapan yirmi beşinci başkanıdır. Ohio'nun Niles kentinde doğdu. İç Savaş'ta Birlik ordusuna er olarak katıldı ve savaş sonunda binbaşı unvanıyla terhis oldu. Hukuk öğreniminin ardından Canton'da avukatlık yaptı. Temsilciler Meclisindeki on dört yıllık görevinde korumacı gümrük politikalarıyla tanındı; daha sonra iki dönem Ohio valisi oldu.[1]
SAVAŞ VE DIŞ POLİTİKA
1896 seçiminde Cumhuriyetçi aday olarak William Jennings Bryan'ı yendi. Başkanlığının başlangıcında yüksek gümrük tarifelerini destekledi. Yönetiminin dış politikasında Küba'daki İspanyol egemenliğine karşı ayaklanma ve adadaki çatışmalar öne çıktı. 1898'de ABD ile İspanya arasında savaş başladı; Amerikan kuvvetleri Küba yakınındaki İspanyol donanmasını yenerek Manila'yı ele geçirdi ve Porto Riko'yu işgal etti.[1]
Savaşın ardından Filipinler, Guam ve Porto Riko üzerindeki Amerikan egemenliği, ülkenin denizaşırı genişlemesinin önemli bir aşamasını oluşturdu. Bu politika 1900 seçiminde yeniden karşılaştığı Bryan'ın eleştirilerine konu oldu. McKinley ikinci kez seçildi, fakat görev dönemi tamamlanmadı. Buffalo'daki Panamerikan Sergisi sırasında silahlı saldırıya uğradı ve sekiz gün sonra, 14 Eylül 1901'de öldü. Başkanlığı, ekonomik korumacılık ile denizaşırı genişlemenin birlikte yürütüldüğü bir dönemdir.[1]