Wolfgang Pauli (1900–1958), atomların kuantum yapısı üzerine çalışan Avusturya doğumlu kuramsal fizikçidir. Dışarlama ilkesini ortaya koyması nedeniyle 1945 Nobel Fizik Ödülü'nü aldı. Ödül sırasında Princeton Üniversitesiyle ilişkiliydi; yaşamının sonunda Zürih'te bulundu.[1]
KUANTUM DURUMLARI
Atom modelleri geliştikçe elektronların durumları kuantum sayılarıyla tanımlanmaya başladı. Bu sayılar enerji ve hareketle ilişkili belirli özellikleri belirtir. Pauli, 1925'te aynı atom içindeki iki elektronun bütün kuantum sayılarının aynı olamayacağını öne sürdü. Böylece elektronların hangi durumları birlikte doldurabileceğine ilişkin bir sınırlama getirildi.[1]
İLKENİN KAPSAMI
Pauli ilkesi, elektronları birbirinden yalnız konumlarıyla ayıran klasik bir tasvirden farklıdır; kuantum durumlarının paylaşılmasını düzenler. Sonraki araştırmalar, atom çekirdeğindeki proton ve nötronların da kuantum sayılarıyla tanımlanabildiğini ve bu tür parçacıklar için benzer dışarlama koşullarının geçerli olduğunu gösterdi. İlke, atom yapısını anlamaya yönelik kuramsal açıklamaların temel bileşenlerinden biri haline geldi.[1]