Yarı iletken, elektriksel iletkenliği genel olarak iyi iletkenlerle yalıtkanlar arasında bulunan ve iletim özellikleri denetlenebilen malzemedir. Bu malzemeler tek bir elementten veya bir bileşikten oluşabilir. Elektriksel özelliklerinin dış etkilerle ayarlanabilmesi, elektronik aygıtların geliştirilmesinde önemli bir avantaj sağlar. Silisyum ve germanyum, yarı iletken teknolojisinin tarihsel gelişiminde kullanılan başlıca örneklerdir.[1][2]
YÜK TAŞIYICILARI
Yarı iletkenlerde akımın taşınmasında elektronlar ve elektron eksikliğini ifade eden boşluklar rol oynar. Malzemeye çok küçük miktarlarda uygun katkı atomları eklenmesi, taşıyıcıların sayısını ve baskın türünü değiştirebilir. Katkılama denilen bu işlem, sıradan bir kirlenmeden farklı olarak elektronik özelliklerin amaçlı biçimde düzenlenmesidir.[2]
Silisyuma fosfor katılması elektronların baskın olduğu n tipi yapının, bor katılması ise boşlukların baskın olduğu p tipi yapının oluşturulmasına örnektir. Farklı taşıyıcı özelliklerinin birlikte kullanılması, elektrik akımının denetlenmesine olanak verir.[2]
TEKNOLOJİK İŞLEV
Yarı iletkenler transistörlerin geliştirilmesinin temelini oluşturmuştur. Uygun yarı iletken malzemeler güneş hücrelerinde de kullanılır: soğurulan ışık enerjisi elektronlara aktarılır ve hücrenin yapısı elektrik akımının dış devreye alınmasını sağlar. Bu uygulamalarda belirleyici olan, malzemenin yalnızca iletken olması değil, yüklerin hareketinin düzenlenebilmesidir.[2][3]