Yatıştırma politikası, çatışmayı önlemek amacıyla saldırgan bir devletin bazı taleplerini ödünlerle karşılamaya dayanan dış politika yaklaşımıdır. [1]
TEMEL ÖZELLİKLER
Terim özellikle 1930'larda Britanya ve Fransa'nın Nazi Almanyası'na yönelik tutumuyla ilişkilendirilir; Münih Anlaşması yaklaşımın simgesel örneğidir. Konunun kapsamı yerleşik terminoloji ile doğrulanabilir gözlem, belge ya da ölçümler temelinde belirlenir. Benzer kavramlar arasındaki ayrım kullanım bağlamına göre açıklanır; tarihsel gelişme ile güncel uygulama birbirine karıştırılmaz. Ölçüm, sınıflandırma veya yorum gerektiren durumlarda yöntemin sınırları belirtilir ve tek örnekten genelleme yapılmaz. Sağlık, hukuk ya da kamusal kararla ilişkili konularda belirsizlik, yetki alanı ve güncel kurallar ayrıca dikkate alınır. Böylece tanım, uygulama ve sınırlamalar aynı çerçevede görülebilir. [1][2]