Yavuz Cezar (1946 doğumlu), Osmanlı maliyesi ve kurumları üzerine çalışan Türk iktisat tarihçisidir. Erzincan'da doğdu. Araştırmalarında devlet gelirleri, sarraflar, kredi ilişkileri ve mali reformlar üzerinde durdu. Osmanlı Maliyesinde Bunalım ve Değişim Dönemi adlı kitabı, on sekizinci yüzyıldan Tanzimat'a uzanan dönüşümü ele alır.[1]
EĞİTİMİ VE AKADEMİK YÖNELİŞİ
Saint Joseph Lisesindeki öğreniminden sonra İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesine girdi ve 1970'te mezun oldu. İktisat tarihi alanındaki akademik çalışmalarını aynı fakültede sürdürdü. Osmanlı arşiv belgeleri üzerinde çalışırken mali kurumların yapısına yöneldi. Doktora araştırması, daha sonra kitaplaşacak olan Osmanlı merkez maliyesi incelemesinin temelini oluşturdu.[1][2]
OSMANLI MALİYESİ ARAŞTIRMALARI
1986'da yayımlanan Osmanlı Maliyesinde Bunalım ve Değişim Dönemi, gelir ve harcama düzenindeki değişiklikleri kurumların işleyişiyle ilişkilendirir. Esham sistemi, vergi düzeni, kredi ilişkileri ve sarraflar, Cezar'ın farklı çalışmalarında incelediği konulardır. Böylece mali tarihi, yalnız bütçe rakamlarından oluşan bir alan olarak değil, toplumsal ve kurumsal ilişkiler içinde ele alır.[1]
Kitabı 1986 Sedat Simavi Sosyal Bilimler Ödülü'ne değer görüldü. Toplum ve Ekonomi dergisinin yayınını da üstlendi. 2012'de Bilim ve Sanat Vakfındaki otobiyografik konuşmasında, iktisat tarihinin karşılaştırmalı biçimde çalışılması gerektiğini vurguladı; farklı toplumların deneyimlerinin araştırılmasını, alanın gelişimi açısından önemli gördüğünü anlattı.[2]
KAYNAKLARA YAKLAŞIMI
Cezar, arşivlerdeki her sayısal kaydın doğrudan modern istatistik gibi kullanılamayacağına dikkat çeker. Belgelerin oluşturulma amacı ile kapsadığı nüfus ya da işlemler açıklığa kavuşturulmalıdır. Ona göre kurumların çalışma biçimini anlamak, mali verileri yorumlamanın önkoşullarındandır; ideal düzeni tarif eden hukuk metinleri de fiilî uygulamayla birlikte değerlendirilmelidir.[2]