Yerleştirme sanatı, belirli bir mekânı nesne, ışık, ses ya da dijital araçlarla bütüncül bir sanat deneyimine dönüştüren uygulamadır. [1]
TEMEL ÖZELLİKLER
İzleyicinin mekândaki hareketi eserin anlamına katılır; geçicilik, bağlam ve kurumsal çevre çoğu kez geleneksel bağımsız sanat nesnesinden daha belirleyicidir. Kavramın kapsamı, alanın yerleşik terminolojisi ve doğrulanabilir bulguları çerçevesinde değerlendirilir. Benzer terimlerle arasındaki farklar kullanım bağlamına göre belirtilir; tarihsel bilgi ile güncel uygulama birbirine karıştırılmaz. Konunun etkileri yalnız tanımla sınırlı değildir: yöntem, kurum, çevre ve toplumsal sonuçlar birlikte ele alındığında maddenin hangi koşullarda geçerli olduğu daha açık görülür. Ölçüm ya da sınıflandırma varsa kullanılan ölçek açıklanır; istisnalar ve bölgesel farklılıklar genellemeden ayrı tutulur. Böylece okur hem temel tanımı hem de uygulamadaki sınırları aynı çerçevede değerlendirebilir. [1][2]