Ay, Dünya'nın doğal uydusudur. Ortalama Dünya–Ay uzaklığı yaklaşık 384.400 kilometredir; bu, yörünge boyunca değişen uzaklığın ortalama değeridir. Kayalık yüzeyi, çarpma kraterleri ve geçmiş volkanik etkinlik izleri, Dünya–Ay sisteminin ve Güneş Sistemi'nin tarihini incelemek için bilgi sağlar. [1]
Dönme ve dolanma
Ay kendi ekseni çevresinde dönerken Dünya çevresinde de dolanır. Dönme ve dolanma sürelerinin eşleşmesi nedeniyle Dünya'dan büyük ölçüde aynı yüzü görülür. Bu durum, Ay'ın dönmediği anlamına gelmez. Dünya'dan görülmeyen uzak yüz de Güneş ışığı alır; ona sürekli karanlık bir yüzmüş gibi yaklaşmak yanlıştır. [1]
Ay'ın evreleri
Ay kendi görünür ışığını üretmez; Güneş'ten gelen ışığı yansıtır. Dünya'dan bakıldığında aydınlık bölümünün görünen oranı değişir. Evreler bu geometrik değişimin sonucudur. Bir yeni aydan sonraki yeni aya kadar geçen süre yaklaşık 29,5 gündür. [2]
- Yeni ay: Dünya'ya dönük yüzün aydınlık bölümü çok az görünür.
- İlk dördün: Görünen diskin yaklaşık yarısı aydınlıktır.
- Dolunay: Dünya'ya dönük yüzün büyük bölümü aydınlanmış görünür.
- Son dördün: Aydınlık bölüm yeniden yaklaşık yarım disk görünümündedir. [2]
Evreler, Dünya'nın gölgesinin her ay Ay üzerine düşmesiyle oluşmaz. Gölgeyle ilişkili olay Ay tutulmasıdır; her dolunayda tutulma gerçekleşmez. [2]
Yüzey ve ortam
Ay'ın yüzeyi parçalanmış kaya ve tozdan oluşan regolit ile örtülüdür. Koyu görünen geniş alanların bir bölümü, eski lav akıntılarıyla dolmuş çarpma havzalarıdır. Ay'ın atmosferi son derece seyrektir ve Dünya atmosferi gibi koruma sağlamaz. Kutup bölgelerindeki sürekli gölgede kalan alanlarda su buzu bulunması, Ay araştırmalarının önemli konularındandır. [1]