Budizm, Siddhartha Gautama'nın öğretileri çevresinde gelişmiş dinî ve düşünsel gelenekler bütünüdür. Buddha adı, gelenek içinde uyanışı gerçekleştirmiş kişiyi ifade eder. Öğretiler Güney Asya'dan farklı bölgelere yayılırken çeşitli metin, ibadet ve düşünce gelenekleri oluşmuştur. Theravada, Mahayana ve Mahayana içinde gelişen Vajrayana, bu çeşitliliği anlamada kullanılan başlıca adlandırmalardır.[1]
TEMEL ÖĞRETİLER
Dört Yüce Hakikat, yaşamda acı ve tatminsizliğin bulunmasını, bunların arzu ve tutunmayla ilişkisini, sona erdirilebilmesini ve buna götüren yolu ele alır. Sekiz Aşamalı Yol; anlayış, niyet, konuşma, davranış, geçim, çaba, farkındalık ve yoğunlaşma alanlarını kapsar. Bunlar ahlaki davranış, düşünce ve meditasyon uygulamalarıyla ilişkilendirilir.[2]
TOPLULUK VE ÇEŞİTLİLİK
Buddha, Dharma ve Sangha, gelenek içinde Üç Mücevher olarak anılır. Dharma öğretiyi, Sangha ise farklı yorumlarla manastır topluluğunu veya daha geniş inananlar çevresini ifade eder. Budist toplulukların metinleri, ritüelleri ve uygulamaları aynı değildir. Bu nedenle Budizm, tek biçimli bir uygulamalar dizisi yerine tarihsel ve bölgesel çeşitlilik içinde incelenir.[1]